Zijn allereerste leerkracht Nederlands:
Bashir Abdi wilde verandering brengen aan het feit dat de wereld hem alleen van de atletiek kent. Meerdere mensen benaderen hem met de vraag of ze een biografie mogen schrijven over zijn leven. Hij besluit om in te gaan op de vraag van Peter Vervaet, iemand die hij persoonlijk kent.
Peter Vervaet is Bashirs allereerste Nederlandse leerkracht wanneer hij op dertienjarige leeftijd aankomt in België. Achttien jaar later besluit Peter om het levensverhaal van Bashir in de vorm van een biografie te gieten. Het boek begint in Somalië, Bashirs geboorteland, en eindigt in Gent na het veroveren van een
bronzen medaille in Tokio op de marathon. Je volgt het verhaal van kleine Bashir die moet vluchten en profvoetballer wil worden tot hij brons haalt op de spelen en drie keer het Belgisch record op zijn naam schrijft.
Bashirs leven:
De familie Abdi wordt gedwongen om hun thuisland te verlaten wegens een opkomende burgeroorlog. De vader en kinderen geraken gescheiden van hun moeder, die naar Europa trekt om daar poetsvrouw te worden. Maar dat was niet gemakkelijk, zowel voor de kinderen als voor Maryam zelf: 'Als ondernemende zakenvrouw in eigen land zet ze resoluut haar trots opzij om aan de slag te gaan als poetsvrouw.' (Vervaet 2021, p. 33)
'Als ondernemende zakenvrouw in eigen land zet ze resoluut haar trots opzij om aan de slag te gaan als poetsvrouw.'
Na vijf jaar wachten geraakt de familie terug herenigd in België. Waar ze met z'n allen in Gent gaan wonen. Bashir sluit zich aan bij de lokale voetbalclub. Na een knieoperatie moet hij de droom om proefvoetballer te worden opbergen. Bert, Bashirs beste vriend, overtuigt hem om zich aan te sluiten bij zijn atletiekclub. Onder de vleugels van Peter Robbens begint Bashir aan zijn veelbelovende atletiek carrière. Bashir Abdi toont zijn doorzettingsvermogen en veerkracht door keer op keer lastige blessures te overwinnen.
Na 2017 besluit hij om de samenwerking met Peter stop te zetten en het over een andere boeg te gooien. Hij stapt over naar de marathon samen met zijn idool en één van zijn beste vrienden Mo Farah. En met succes! Een bronzen medaille en de eerste plek op de marathon van Rotterdam. Waar hij zijn eigen Belgisch record met 1 minuut en 13 seconden verbetert.
Is het een aanrader?:
Het bijzondere aan het boek is dat de titel niet op de rug geschreven staat, deze is volledig zwart. Bij een groot deel van de gebeurtenissen die worden verteld hoort telkens ook een foto van dat moment. Dit geeft het boek een heel persoonlijke sfeer. Je hebt bijvoorbeeld een foto van Mo Farah die Bashir en Nimo verast op hun trouwfeest. De hoofdstukken wisselen af met Bashirs eerste wedstrijden en het vluchtverhaal van de familie Abdi.
Het is zeker een aanrader voor atletiekfans want Bashirs training- en eetschema's van de week voor zijn marathon in Tokio staan er in. Minder atletiek geïnteresseerde kunnen ook een fan zijn van dit boek. Het bevat veel vriendschap, liefde en respect maar ook de moeilijke aspecten van het leven omgaan met verlies en racisme.
Bashir, Nimo en Mo Farah
Emma <-> Bashir:
Bashir en ik niet veel gemeen met elkaar. De hoeveelheid veerkracht en het doorzettingsvermogen van Bashir Abdi zijn uniek. Ondanks alle tegenslagen, zoals blessures en armoede, is hij blijven gaan en heeft hij nooit opgegeven. Het jaar dat hij zijn moeder heeft verloren was voor hem heel zwaar en donker. De gevoelens die hij in deze periode heeft gehad begrijp ik. Ik heb zelf ook een zware periode gehad en begrijp de gevoelens en de gedachten die door hem heen gingen heel goed.
Harde wereld voor iedereen:
Wat het boek je vooral leert is dat de wereld voor iedereen op zijn manier een harde plek is. Voor Bashir was het moeilijk omdat hij met redelijk veel racisme te maken kreeg. Hij wint in Tessenderlo de 10 km, waar hij de laatste 400 m een sprint in zette en de favoriet voorbij liep. 'Dit tot grote tegenzin van de gedoodverfde favoriet die hem toewerpt een weggekochte Afrikaan te zijn. Bashir heeft het er moeilijk mee. Hij is ondertussen officieel Belg geworden, maar het lijkt wel of anderen dat niet zo zien.' (Vervaet 2021, p. 71)
'Dit tot grote tegenzin van de gedoodverfde favoriet die hem toewerpt een weggekochte Afrikaan te zijn. Bashir heeft het er moeilijk mee. Hij is ondertussen officieel Belg geworden, maar het lijkt wel of anderen dat niet zo zien.'
De les die ik meepak is dat zelfs topatleten zoals Bashir Abdi ergens mee worstelen en dat ze ondanks dat toch blijven doorgaan. Het is erg dat iemand met het levensverhaal van
Bashir zoveel racisme tegen zich krijgt. Wat ik ook onthoud uit het boek is de vriendschap tussen Bert en Bashir. Twee mannen met totaal verschillende looks en achtergronden die elkaars steun en toeverlaat zijn.
Vervaet, P. (2021). Op de loop: Bashir Abdi. Bashir Abdi Sports.
